Hotel i Medi-Spa Biały Kamień - Świeradów Zdrój

Schronisko "Chatka Górzystów"

Położone na Hali Izerskiej. Jest to jedyny budynek ocalały z istniejącej tutaj kiedyś osady Gross-Iser, którą założyli w XVII wieku czescy uchodźcy religijni. W 1734 roku osada ta liczyła 13 zagrodników i chałupników. Składała się z bud pasterskich, których w roku 1880 było już 38. Istniał również młyn wodny. Mieszkańcy wioski zajmowali się wypasem bydła i owiec, produkcją serów, przędzeniem wełny, a nade wszystko kłusownictwem i przemytem. W czasach rozkwitu pobliskiego Świeradowa Zdroju, zyskała na popularności również osada Gross-Iser, która stała się niezwykle popularna wśród kuracjuszy, głównie z powodu pięknych widoków i pokładów torfu, które tutaj wydobywano i wykorzystywano do leczniczych kąpieli. W tym czasie w budynku obecnego schroniska mieściła się jedna z dwóch szkół W 1933 osada liczyła 133 mieszkańców. Nigdy później już nie osiągnęła takiej liczby. Po 1945 roku Armia Czerwona rozpoczęła wysiedlenia, a opuszczone domy szybko niszczały rabowane przez szabrowników. Obecna "Chatka Górzystów" ocalała ponieważ znajdowała się w niej strażnica Wojsk Ochrony Pogranicza, a później także leśniczówka, dziś służy turystom.

Zapora Leśniańska i Złotnicka

Sztuczne zbiorniki wodne powstały ze względu na katastrofalne powodzie, które nękały te tereny dosyć często. Pierwsza z zapór-Leśniańska powstała w latach 1901-1905. Ma 45 metrów wysokości i jest długa na 130 metrów. Drugą zaporę- Złotnicką wybudowano w latach 1919-1924, wysoką na 36 metrów, o długości 168 metrów. Przy obu tamach powstały elektrownie wodne.

Wodospad Kamieńczyka

Najwyższy (846m n.p.m) wodospad po polskiej stronie Karkonoszy. Składa się z 3 kaskad o łącznej wysokości 27 m. Z Progu spada do malowniczego Wąwozu Kamieńczyka, który ma ok. 100 m długości, skalne pionowe ściany osiągają od 20-30m wysokości, a szerokość w niektórych miejscach nie przekracza 4m. Pod środkową kaskadą wodospadu znajduje się niewielka, po części sztucznie wykuta przez Walończyków jaskinia „Złota Jama”. Przy wodospadzie znajduje się schronisko „Kamieńczyk” i szałas "Sielanka".

Wodospad Szklarki

To drugi co do wielkości wodospad w Karkonoszach, którego kaskada osiąga wysokość 13,3 m. Potok spada szerokim strumieniem zwężającym się u dołu i skręcającym spiralnie. Malowniczo położony na terenie Karkonoskiego Parku Narodowego, w środkowej części Wąwozu Szklarki. Na lewym brzegu skalnego progu znajdują się okazałe marmity.

Szrenica

Szrenica - (1362 m n.p.m.) – Szczyt górski położony w zachodniej części Karkonoszy, w pobliżu granicy państwowej z Czechami, na terenie Karkonoskiego Parku Narodowego. Doskonały punkt widokowy na Kotlinę Jeleniogórską oraz Góry Izerskie. Sam szczyt Szrenicy wyniesiony jest ponad główny grzbiet Karkonoszy (Śląski Grzbiet) na wysokość 60 m. Cały masyw Szrenicy zbudowany jest z granitu karkonoskiego, który w wyniku wietrzenia utworzył na szczycie i na zboczach grupy skałek oraz rumowiska skalne, które pokrywają szczególnie wschodnią stronę zbocza. Granitowe bloki gołoborza porastają żółto-zielonkawe porosty, które z daleka przypominają szron, stąd prawdopodobnie wzięła się nazwa "Szrenica". Inne pochodzenie nazwy "Szrenica" ma prawdopodobnie związek ze szrenią (szadzią), która zimą pokrywa skały i drzewa. Obok ciekawe grupy skalne – Końskie Łby, Szronowiec, Trzy Świnki.

Chybotek

Szczególne znaczenie dla dawnych poszukiwaczy minerałów i kamieni szlachetnych miał leżący w pobliżu Szklarskiej Poręby Dolnej granitowy głaz "Zuckerschale" - " Misa cukru"; dzisiejszy Chybotek. Ze względu na dość regularny kształt najwyższego z bloków był też zwany "Kamieniem Siedmiokątnym". Znajduje się on na wysokości 565 m.n.p.m. i położony jest przy niebieskim szlaku turystycznym. Głaz ma około 4 m wysokości i składa się z kilku spłaszczonych bloków skalnych. Kulminację skałki stanowi siedmiokątny blok w kształcie odwróconego stożka o średnicy około 4 m, który swym kształtem przypomina cukiernicę. Chybotek powstał w wyniku procesu dalszego wietrzenia polodowcowej formy skalnej zachodzącego już po powstaniu twardego trzonu granitowego z otuliny zwietrzelinowej. Wspiera się on na dwóch niewielkich punktach podparcia, przez co ten olbrzymi blok człowiek możne rozkołysać siłą samych tylko mięśni. Chybotek uważany był za miejsce, z którego Walonowie po odbyciu stosownych obrzędów rozpoczynali swoje wyprawy. Według dawnych legend głaz ten ma zamykać dostęp do ukrytych skarbów. Inne podania mówią o tajemnym korytarzu, który prowadzi z Chybotka aż na Zamek Wieczorny - miejsce dla dawnych Walonów szczególne. Na Zamku Wieczornym miały się znajdować nieprzebrane skarby, złoto i wielkie ilości kamieni szlachetnych. Skała Chybotka miała być też ponoć ułożona przez diabła, który przygotował tu sobie kryjówkę W XIX wieku ze względu na swoje właściwości Chybotek stał się jedną z największych atrakcji turystycznych Szklarskiej Poręby.

W poszukiwaniu złotego Flinsa i Pogańskiej Kaplicy

W tej okolicy można odnaleźć pozostałość jednego z najstarszych miejsc kultu, jaką jest Pogańska Kaplica. Według ludowych podań, zamieszkujący okoliczne wzgórza Milczanie  czcili w lasach Flinsa. W okresie prześladowań pogańskich wyznawców (ok. 1116r) Milczanie ukryli swoje bóstwo w niedostępnej okolicy, gdzie wybudowano Pogańską Kaplicę. Najprawdopodobniej istniał w tym miejscu Leśny Gaj, będący miejscem ówczesnych modlitw. Co dociekliwsi odnajdują pozostałości pogańskiej budowli w postaci ociosanych kamieni po podmurówce. W bezpośrednim sąsiedztwie kaplicy można odnaleźć 1.5 metrową pozostałość po ogromnej, 150 letniej jodle, która miała 35 metrów wysokości i 3,6 metra szerokości.

Po nasyceniu oczu pięknem okolicznych pejzaży należy powrócić na ścieżkę i do skrzyżowania. Na skrzyżowaniu zbaczamy z żółtego szlaku  idąc w lewo, gdzie po zaledwie 500 metrach dojdziemy do Wolframowego Źródła. Według jednej z legend, w miejscu gdzie Milczanie ukryli Flinsa wytrysnęło z ziemi magiczne źródło, które miało moc przedłużania życia i leczenia z chorób. Po odpoczynku przy życiodajnym źródle podążamy dalej do wyraźnego skrzyżowania dróg (ok. 2km.). Po drodze napotkamy polanę ze szkółką leśną oraz stary schron turystyczny tzw. Byczą Chatą. Na skrzyżowaniu skręcamy w lewo i schodzimy zboczem Tłoczyny do szlaku rowerowego. Po 1.5 kilometrowej trasie w dół i minięciu dwóch kładek na rzece zmieniamy drogę rowerową na leśny szlak, który prowadzi do Proszowej. *

* Opracowano na podstawi: Wycieczki z Gildą Przewodników Sudeckich „W poszukiwaniu złotego Flinsa” ; Nowiny Jeleniogórskie nr 36/2011

Kolej Izerska

Kolej w Dolinie Bobru

Zakręt śmierci

Na Drodze Sudeckiej, pomiędzy Szklarską Porębą a Świeradowem Zdrój, na wysokości 775m n.p.m. znajduje się bardzo ostry i niebezpieczny zakręt (droga zatacza łuk prawie 180' ). Wspaniały punkt widokowy na panoramę Karkonoszy, miasto i Kotlinę Jeleniogórską. Zakręt Śmierci swoją nazwę zawdzięcza licznym wypadkom samochodowym spowodowanym przez niezachowujących należnej ostrożności kierowców. Poniżej Zakrętu Śmierci przy szlaku na Zbójeckie Skały znajduje się sztolnia starej kopalni pirytu z XVII w.

Śnieżne Kotły

Dwa najlepiej rozwinięte kotły polodowcowe w Karkonoszach o maksymalnej głębokości 215m. Są one rozdzielone wąską skalną grzędą i wciśnięte w północne zbocza głównego grzbietu Karkonoszy między Łabskim Szczytem, a Wielkim Szyszakiem. Pionowe ściany skalne dochodzą do ok. 150 m wysokości, górna krawędź Dużego Kotła położona jest na wysokości 1490 m n.p.m. w Wielkim Kotle znajdują się dwa małe Śnieżne Stawki. Duży Kocioł (Wschodni) ma 800 m długości i 600 m szerokości łącznie z Małym Kotłem (Zachodnim) stanowią ścisły rezerwat przyrody o pow. 127 ha. Nazwa Kotłów wywodzi się z płatów śniegu, które utrzymują się pod pionowymi zerwami skalnymi do późnego lata. Śnieżne Kotły to najbogatsze zbiorowisko górskiej flory i to nie tylko w Karkonoszach, lecz także w całych Sudetach. Nad Śnieżnymi Kotłami skałki Czarcia Ambona obok budynek stacji przekaźnikowej TV.

Chata Walońska

Zapraszamy do siedziby Walonów, średniowiecznych mistrzów w dziele wydobywania i przetwarzania bogactw naturalnych, rud żelaza, metali, kamieni szlachetnych i kwarcu. Do dziś kultywujemy tutaj stare obyczaje i podtrzymujemy tradycje rzemieślnicze kowali, snycerzy, hutników, szlifierzy kamieni i zielarzy. Zapraszamy do Pracowni Rzeźbiarskiej funkcjonującej przy Chacie Walońskiej. Chata Walońska otwarta otwarta jest po telefonicznym uzgodnieniu dla grup zorganizowanych, natomiast osoby indywidualne mogą zwiedzać ekspozycję minerałów znajdującą się w Chacie Walońskiej od poniedziałku do piątku od 10:00 - 15:00 (w sezonie turystycznym tzn. od IV – IX). Wstęp: wolny

Wysoki Kamień

Górujący od zachodu nad Szklarską Porębą szczyt o wysokości 1058 m n.p.m., położony w Wysokim Grzbiecie Gór Izerskich. Na szczycie malownicze skałki. Ze szczytu rozciąga się jedna z najwspanialszych panoram w Sudetach. Widać stąd Karkonosze, Rudawy Janowickie, Góry i Pogórze Izerskie, Góry i Pogórze Kaczawskie oraz Kotlinę Jeleniogórską. Do 1963 roku stało tu schronisko turystyczne. Obecnie na szczycie funkcjonuje mały sklepik oraz bufet i trwa budowa nowego schroniska. Gospodarzami Wysokiego Kamienia jest rodzina Gołbów ze Szklarskiej Poręby. W średniowieczu teren intensywnie eksploatowany przez Walończyków i opisywany w legendach. Przez Wysoki Kamień prowadzi szlak czerwony (GSS) ze Szklarskiej Poręby do Świeradowa Zdrój oraz szlak żółty ze Szklarskiej Poręby Dolnej przez Zakręt Śmierci.